Underconstruction !!!

อัสสัมชนิกรุ่นสองผลัด

อัสสัมชนิกรุ่นสองผลัดเป็นนักเรียนโรงเรียนอัสสัมชัญ กรุงเทพฯ ที่เข้าเรียนชั้นเตรียมประถม หรือชั้นมูลในปีการศึกษา 2504-05 ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ในปีการศึกษา 2505-06 จบการศึกษามัธยมศึกษาปีที่ 3 ในปีการศึกษา 2514-15 และจบมัธยมศึกษาปีที่ 5 ในปีการศึกษา 2516-17

ในช่วงระหว่างวันที่ 21 ธันวาคม 2513 ถึง 18 มกราคม 2515 ซึ่งเป็นช่วงที่รุ่นสองผลัดเรียนอยู่เทอมปลายชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ต่อเนื่องถึงเทอมปลายมัธยมศึกษาปีที่ 3 มีการรื้อตึกเก่าอายุ 80 ปีของโรงเรียน เพื่อก่อสร้างตึก ฟ.ฮีแลร์ ทำให้นักเรียนต้องผลัดกันเรียนเป็นผลัดเช้าและผลัดบ่ายที่ตึกกอลมเบต์ จึงเป็นที่มาของชื่อรุ่น “ สองผลัด” ของนักเรียนที่จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 รุ่นนี้

รุ่นสองผลัดเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษารุ่นสุดท้ายที่เรียนที่โรงเรียนอัสสัมชัญ ถนนเจริญกรุง บางรัก โดยเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2509 ในขณะรุ่นสองผลัดเรียนขึ้นชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนได้ย้ายนักเรียนชั้นประถมปีที่ 1-4 ไปเรียนที่ซอยเซนต์หลุยส์ 3 ถนนสาธรใต้ ทำให้รุ่นสองผลัดเป็นนักเรียนรุ่นสุดท้ายที่ได้เรียนที่โรงเรียนอัสสัมชัญ บางรัก ตลอดตั้งแต่ชั้นประถมปีที่ 1 จนจบการศึกษาในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5

คัดจากหนังสือ “ อัสสัมชัญ 111 ปี” สาส์นบราเดอร์หลุยส์ ชาแนล ถึงอัสสัมชนิก

ในโอกาส “ งานคืนสู่เหย้า เอ.ซี.111 ปี”

วันเสาร์ที่ 29 พฤศจิกายน 2540 สมาคมอัสสัมชัญได้กำหนดจัดงานคืนสู่เหย้า เอ.ซี.111 ปีขึ้น ณ โรงเรียนอัสสัมชัญ บางรัก ซึ่งจัดกันทุกปี เพื่อเปิดโอกาสให้อัสสัมชนิกรุ่นต่าง ๆ ได้พบปะสังสรรค์กันระลึกถึงวันเก่า ๆ เมื่อครั้งใช้ชีวิตนักเรียนร่วมกันในโรงเรียน ภาพในอดีตกาล

สมัยยังนุ่งกางเกงขาสั้นสีน้ำเงิน เรียนบ้าง เล่นบ้าง สนุกสนานตามวัย ในบรรยากาศแห่งการเป็นเพื่อน แม้จะมีการกระทบกระทั่งกันบ้าง ก็ไม่ถือสาหาความ เมื่อสำเร็จผ่านโรงเรียนออกมาแล้ว ได้ชื่อว่าอัสสัมชนิกด้วยกัน ต่างก็มีความรักใคร่สามัคคีกลมเกลียวนับถือเป็นพี่น้อง

โรงเรียนอัสสัมชัญของเรามีอายุครบ 111 ปี ใน พ.ศ.นี้ นับได้ว่าเป็นโรงเรียนเอกชนพิเศษแห่งหนึ่งที่มีความมั่นคง โดยตั้งอยู่บนรากฐานแห่งความเสียสละของคุณพ่อกอลมเบต์ และของบรรดาภราดารุ่นเก่า ๆ และรุ่นต่าง ๆ รวมทั้งครูบาอาจารย์ที่ไม่เห็นแก่ความเหนี่อยยากบุกเบิกฟันฝ่าอุปสรรคมาจนถึงวันนี้ อัสสัมชนิกเป็นจำนวนมากที่ประสบความสำเร็จในชีวิต มีเกียรติ มีศักดิ์ศรี มีชื่อเสียง ก็เพราะบุคคลเหล่านี้ หลาย ๆ คน ที่ได้ชักใยอยู่เบื้องหลัง เขาหล่านั้นบ่อยครั้งถูกลืม ถูกมองข้าม สภาพในอดีตเป็นอย่างไร สภาพในปัจจุบันของภราดาและของครูหลาย ๆ คน ก็เป็นอย่างนั้น ดูไม่มีความก้าวหน้าเอาเสียเลย จริงอยู่ ความภูมิใจและความชื่นชมยินดีคงเกิดขึ้นได้เป็นครั้งคราว เมื่อได้รับทราบว่าลูกศิษย์ลูกหาบางคนที่เคยผ่านการอบรมสั่งสอนของตนไปได้ดิบได้ดี แต่ความภูมิใจบ่อยครั้งก็เลือนหายไปเมื่อย้อนกลับมาดูตนเอง มองดูสังขาร มองดูฐานะการเป็นอยู่และมองดูชีวิตกำลังร่วงโรย หลาย ๆ ครั้ง หลาย ๆ คน ก็ทำใจไม่ได้ เกิดอาการเศร้าซึมได้เหมือนกัน

การจัดงานคืนสู่เหย้าเป็นการเปิดโอกาสให้ภราดาอาวุโสและครูเก่า ๆ พบลูกศิษย์ พบคนที่เคยเคี่ยวเข็ญ เคยลงโทษ เคยเกลี้ยกล่อม ฯลฯ ก็สร้างความสุขให้บรรดาภราดาและมาสเตอร์ได้เช่นกัน เป็นการช่วยชุบชีวิตให้สดชื่นก่อให้เกิดความสุขได้ แม้ในช่วงเวลาสั้น ๆ ในงานคืนนี้

อัสสัมชนิกที่รัก การมาร่วมงานคืนสู่เหย้าเป็นนิมิตหมายที่ดี เป็นการแสดงออกถึงการมีใจผูกพันที่มีต่อโรงเรียนต่อบรรดาครูบาอาจารย์และเพื่อน ๆ ชาวแดงขาวหลาย ๆ คน มักมีเหตุอ้างได้เสมอที่มาร่วมงานไม่ได้ ไหนจะต้องใช้เวลาทำธุรกิจ ไหนจะต้องให้เวลาแก่ครอบครัว ยิ่งเศรษฐกิจย่ำแย่เช่นทุกวันนี้ ก็ต้องคิดถึงการประหยัด ออกนอกบ้านทีก็ต้องเสียเงิน บางคนเจ็บใจที่โรงเรียนไม่รับลูกเข้าเรียนเลยไม่ยอมให้ฝุ่นของโรงเรียนเกาะเท้า ฯลฯ เลยเก็บตัวอยู่ในบ้าน จะอยู่ในบ้านเล็กบ้านใหญ่ก็ตาม ไม่มาให้ครูและเพื่อน ๆ เห็นหน้า ก่อให้เกิดการคาดเดากันต่าง ๆ นานา กับบุคคลเหล่านั้นในแง่ลบเป็นส่วนใหญ่ ชีวิตในสังคมปัจจุบันอยู่ในแวดวงเศรษฐกิจล้มเหลว ผู้คนทั้งหลายต่างพากันเครียด บางคนเครียดหนัก หาทางแก้ปัญหาไม่ได้ ก็จบชีวิตของตนเองอย่างน่าเศร้า หลายคนหลบหน้าหลบตาจากสังคมไม่ยอมพบใคร เครียดจนสมองฝ่อ ชีวิตดูมืดมัวและน่ากลัว การที่ท่านมาร่วมงานครั้งนี้ นับได้ว่าท่านเป็นคนฉลาด เพราะรู้จักผ่อนคลาย ได้พบภราดาอาวุโสและครูเก่า ๆ ได้คุยกับเพื่อน ๆ แบ่งปันความทุกข์ความสุขให้แก่กันและกัน ได้รับความบรรเทาใจ ได้เห็นรอยยิ้มที่ไม่มีเลห์เหลี่ยมแอบแฝงอยู่ ทุกคนในงานมีความจริงใจต่อกัน ไม่เอารัดเอาเปรียบเหมือนอยู่ในสังคมภายนอก ต่างก็เป็นกันเอง แม้จะอยู่ต่างรุ่นก็ตาม เสียงเฮฮาตะโกนโว้กว้ากแหย่กันเล่น พูดถึงเรื่องเก่าเล่าใหม่ ฯลฯ พฤติกรรมเหล่านี้ท่านหาได้เฉพาะในงานนี้เพียงแห่งเดียว ความเครียดที่ท่านดองไว้ในใจจะหายไป แม้จะเป็นเพียงระยะเวลาสั้น ๆ ก็ตาม ท่านได้รับการชุบชีวิตใหม่ด้วยการคุยกับเพื่อน หัวเราะเฮฮากับเพื่อน จิตใจของท่านจะโปร่งใส มีโอกาสตั้งหลัก มองหาทิศทางที่เป็นไปได้ในวันพรุ่งมะรืนได้มากกว่า แม้ท่านไม่เครียดเพราะท่านปล่อยวางแล้ว ท่านก็สามารถเป็นกำลังใจให้คนอื่นได้ ท่านก็ได้ความสุข คนอื่นก็พลอยมีความสุขด้วย ความสุขที่ทุกคนดิ้นรนใฝ่หาในโลกปัจจุบันไม่ใช่หรือ?

จงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันโดยให้กำลังใจ ช่วยทั้งกำลังกายให้ทุกคนอยู่อย่างมีความสุขตามอัตภาพ เพื่อจะได้สะท้อนความสุขนี้สู่สังคมที่อาศัยอยู่

คงจะเป็นเรื่องเศร้า เมื่อได้ชื่อว่าเป็นอัสสัมชนิกแล้ว ไม่เคยปลีกตัวมาร่วมสังสรรค์กับเพื่อน ๆ กันเลย หายหน้าหายตาไปจากสังคมอัสสัมชนิกแล้ว เขาผู้นั้นจะร้องเพลง” สดุดีอัสสัมชัญ” ให้ใครฟัง

เมื่อครั้งผมเป็นอธิการอยู่ที่โรงเรียนอัสสัมชัญ ผมได้ให้ คุณจิตนารถ วัชรเสถียร และ คุณนันทวัฒน์ ศศิประภา ร่วมกับเพื่อนอัสสัมชนิกผลิตเพลงโรงเรียนขึ้นมาชุดหนึ่ง(คงจำหน่ายหมดไปแล้ว) มีเพลงอยู่เพลงหนึ่ง เพื่อนเก่า ๆ เราไปไหน เป็นเพลงที่เรียกร้องให้อัสสัมชนิกมาพบปะสังสรรค์กัน เพื่อคิดถึงวันเก่า ๆ จึงอยากให้อัสสัมชนิกที่มีเลือดแดงขาวเจือจางได้ฟัง อาจทำให้เลือดแดงขาวเข้มข้นขึ้นได้บ้าง

ขอให้งานคืนสู่เหย้า เอ.ซี. 111 ปี จงประสบความสำเร็จสมตามความประสงค์ของคณะกรรมการที่จัดงานครั้งนี้ขึ้น และขอให้ความสำเร็จนี้นำความสุขมาสู่ทุกคนที่มาร่วมงานอย่างทั่วหน้า

ขอพรพระเป็นเจ้าได้โปรดประทานพระพรแด่ท่านที่มีน้ำใจดี ในการสร้างเสริมความสุขให้แก่กันและกัน

เพื่อนเก่า ๆ เราไปไหน

เพื่อนเก่า ๆ เราไปไหน จำได้ไหมอัสสัมชัญ

เคยศึกษามาด้วยกัน เป็นตะวันที่ส่องทาง

ย้อนอดีตเรากลับไป(เพื่อนเราอยู่ไหน)

ได้ยินไหมเสียงระฆัง(เพื่อนเราอยู่ไหน)

ทุก ๆ เช้าเราคอยฟัง ดังกังวาลอยู่ในใจ

นามอัสสัมชัญ ยังผูกพันเราลึกซึ้ง

ใจยังคะนึงถึงธงขาว แดง เราจะช่วยกัน

ชูเชิดธงอย่างเข้มแข็ง ให้ธงขาว แดง นิรันดร์

เพื่อนเก่า ๆ เราไปไหน รู้ใช่ไหมเรารักกัน

เพราะเรานั้นคือ เอ.ซี. นามเรานี้อัสสัมชัญ

นามอัสสัมชัญ ยังผูกพันเราลึกซึ้ง

ใจยังคะนึงถึงธงขาว แดง เราจะช่วยกัน

ชูเชิดธงอย่างเข้มแข็ง ให้ธงขาว แดง นิรันดร์

เพื่อนเก่า ๆ เราไปไหน(เพื่อนเราอยู่ไหน)

รู้ใช่ไหมเรารักกัน(เพื่อนเราอยู่ไหน)

เพราะเรานั้นคือเอ.ซี. นามเรานี้อัสสัมชัญ

เพื่อนเก่า ๆ เราไปไหน รุ้ใช่ไหมเรารักกัน

เพราะเรานั้นคือเอ.ซี. นามเรานี้อัสสัมชัญ

เพื่อนเก่า ๆ เราไปไหน รู้ใช่ไหมเรารักกัน

เพราะเรานั้นคือเอ.ซี. นามเรานี้อัสสัมชัญ

เพื่อนเก่า ๆ เราไปไหน